به لیلا گفت من تورو واسه خودت میخوام

وگرنه هیچ چیز غیر قابل تحمل تر از یک زن پولدار نیست

پند عقل های دور اندیش را

من پذیرفتم که عشق افسانه است

این دل درد آشنا دیوانه است

ميروم شايد فراموشت كنم با فراموشي هم آغوشت كنم

ميروم از رفتن من شاد باش از عذاب ديدنم آزاد باش

گرچه تو تنها تر از من ميشوي آرزو دارم ولي عاشق شوي

آرزو دارم بفهمي درد را

تلخي برخوردهاي سرد را

كاش تو عصري كه همش سنگيه و آهنيه

بگيم از چيزايي كه خوبه ولي رفتنيه

كاش هنوز دير نشده قدر هم و خوب بدونيم

نكنه دير بشه تا ابد پشيمون بمونيم

كاش كه اين يه جمله هيچ موقع ز يادمون نره

آدمي چه بد باشه چه خوب باشه مسافره

شاعر: مریم حیدر زاده

تو نيستي که ببيني دل رميده من

بجز تو ياد همه چيز را رها کرده است

بهانه ای برای دیدارت می خواهم اما نمی دانم کجایی

برای دیدنت به رویاهایم پناه می برم

متن آهنگ پس زمینه ی وبلاگ...محسن چاووشی

 هفته های تلخ من بوی تنهایی میدن...نمیدونم که یهو چرا اینجوری میشن

بی تو هفته های من پر غصه و غمن...پر غصه و غمن بی تو هفته های من

هفته ها میگذره اما گل من نیومده...دارم ازغصه می پوسم ، چقد این روزا بده

پرم از تنهایی پرم از غصه و غم...بی خیال از تب و تاب ، نمیفهمی چی میگم

بغض تنهایی من بی تو داره وا میشه...انگاری که روحم از تن تو جدا میشه

وقتی نیستی دنیا مثل زندونه برام...بی تو چیزی جز غم که نمی مونه برام

خونه زندونه برام ، ناجی آزادی...اینهمه زندونو تو به قلبم دادی

نیستی ات از نبودنت نیست

از نخواستنت است

 يکي قشنگ بودن منظره رو مي بينه

يکي کثيف بودن پنجره رو

اين تويي که تصميم ميگيري چي ببيني

سعي کن هميشه قشنگ ببيني

حتي از پشت يه پنجره کثيف

میان عابران تنهاتر از من هیچکس نیست

کسی اینجا به فکر این غریبه در قفس نیست

دلم امشب برای خنده هایت تنگ تنگ است

فقط در دست های تو مردن قشنگ است

از من پرسیدی که آرزوت چیه؟

منم گفتم تنها آرزوم اینه که تو به تموم آرزوهات برسی

اما نمیدونستم که تنها آرزوت اینه که زودتر از من جدا بشی

تولدت مبارک خانومی

انشالله ۱۲۰ ساله شی

تو که نیستی غم غربت با منه...همیشه یه دنیا حسرت با منه

نگاه تو دلیل جستجویم

چرا باید تمام حرفها را

بدون تو به تصویرت بگویم؟

له نکن این قلب خونو آخه روزی لایقت بود

یه چیزی از غرورم واسم بذار

خنده رو از روی لبم گرفتی

عشقمو خیلی دست کم گرفتی

حیف نبود به جای حق شناسی  اینهمه بی وفایی ناسپاسی؟

خوب میدونم غریبه ای با دلم

از تو یه دنیا فاصله ست تا دلم

اما بازم میخوام که برگردی و تموم کنی اینهمه نامردیو

چند روزیست حال زارم دیدنیست

حال من از این و آن پرسیدنیست

گاه بر زمین و آسمان زل میزنم

گاه بر حافظ تفاءل میزنم

حافظ دیوانه فالم را گرفت

یک غزل آمد که حالم را گرفت

ما ز یاران چشم یاری داشتیم

خود غلط بود آنچه می پنداشتم

 رسم زندگي اين است

روزي کسي را دوست داري و روز بعد تنهايي

به همين سادگي

او رفته است و همه چيز تمام شده

مثل يک مهماني که به آخر مي رسد و تو به حال خود رها مي شوي

چرا غمگيني ؟

اين رسم زندگيست پس تنها آوازبخوان

اما نمی توانی آن را از پارس کردن بازداری

بردن همه چيز نيست ؛ امّا تلاش براي بردن چرا

براي آنکه به طریق خود ایمان داشته باشیم

لازم نیست ثابت کنيم که طریق دیگران نادرست است

کسی که چنین می پندارد ، به گامهای خود نیز ایمان ندارد

برای شنا کردن به سمت مخالف رودخانه قدرت و جرات لازم است

و گرنه هرماهی مرده ای هم میتواندازطرف موافق جريان آب حرکت کند

اگر روزگاري شان مقامت پائين آمد نااميد مشو

زيرا آفتاب هر روز هنگام غروب پائين ميرود تا بامداد روز ديگر بالا بيايد

عشق یعنی کوچیک کردن دنیا به اندازه یک نفر

یا بزرگ کردن یه نفر به اندازه یک دنیا

پارسال با او در زیر باران راه می رفتم ...

امسال راه رفتن او را با دیگری در زیر باران اشکهایم دیدم ...

شاید باران پارسال اشکهای فرد دیگری بود ...

کوچکترين انسانها کساني هستند که براي به دست آوردن ديگران

خود را هم عقيده و هم فکر با او نشان مي دهند

سعی کن هیچ وقت عشق رو گدایی نکنی

چون هیچ وقت به گدا چیز با ارزشی نمیدن